ตอนที่ 6 ยังมีแก้ว ฟางและเขื่อนที่ห่วงเฟย์นะ
“ก็เจอกันอยู่ ผมเจอเฟย์ที่ห้องสมุดแล้วเฟย์ฟังเพลงอะไรก็ไม่รู้ แล้วก็ร้องไห้แล้วก็วิ่งออกมาเลย...เร็วๆสิ ขึ้นมาแล้วช่วยกันตามหาเฟย์” เขื่อนบอกด้วยน้ำเสียงลนๆก่อนจะวิ่งออกมาตามหาเฟย์
“เผลอไปฟังเพลงนั้นแน่เลย” ฟางพึมพำเบาๆแต่ก็ดังพอที่แก้วจะได้ยิน
“มีอะไรเกี่ยวกับเฟย์ที่แก้วไม่รู้หรือเปล่า” แก้วมองหน้าฟางแล้วถาม
“หาเฟย์ก่อนเถอะ แล้วเดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง” ฟางบอกพร้อมกับขึ้นมาจากสระแล้วตามด้วยแก้ว เมื่อใส่เสื้อผ้ากันเสร็จแล้วทั้งสองคนก็แยกกันออกตามหาเฟย์ทันที
...................
.............
........
....
..
“ไอ้แก้ว เฟย์อยู่ที่ห้องแล้วนะเว้ย บอกฟางด้วย ตามมาเร็วๆ” เมื่อเขื่อนวางสายไปแล้ว แก้วก็กดโทรออกหาฟางทันที
“ฟางไปที่ห้องของพวกเรา เฟย์อยู่ที่ห้องแล้ว” เมื่อบอกฟางแล้วแก้วก็วิ่งไปยังห้องพักของตัวเองทันที ปรากฏว่าฟางมาถึงก่อนแล้ว และก็เห็นเฟย์นั่งร้องไห้อยู่ข้างๆเขื่อนโดยมีเขื่อนคอยหามุขตลกมาทำให้เฟย์หยุดร้องไห้และยิ้มออกมา
“เฟย์รู้เปล่า ว่าห้องเฟย์ตอนนี้มีแต่กบกระโดดไปกระโดดมา”
“ทำไมล่ะ”เฟย์ถามทั้งที่สะอื้นอยู่
“ก็น้ำตาเฟย์อ่ะ ไหลออกมาอย่างกะสายฝน กบมันนึกว่าฝนมันก็เลยดีใจ พากันกระโดด อ๊บ อ๊บ ออกมา” คำพูดของเขื่อนทำให้เฟย์ยิ้มออกมาได้ ทั้งที่น้ำตายังนองเต็มหน้า
“ยิ้มได้แล้ว งั้นเขื่อนไปก่อนนะ ขืนอยู่นานๆ คงจะโดนฟางงับคอขาดแน่เลย” เขื่อนพูดก่อนที่จะรีบออกจากห้อง พร้อมกับลูกถีบของฟาง เมื่อถีบส่งเขื่อนเรียบร้อยแล้วฟางก็มานั่งข้างๆเฟย์
“เฟย์...” น้ำเสียงฟางเบาหวิว
“พี่ฟาง” เฟย์โผเข้ากอดฟาง น้ำตาที่หยุดไปแล้วก็เริ่มไหลกลับมาอีกครั้ง ฟางได้แต่กอดปลอดใจโดยที่ไม่พูดอะไร
ไม่มีเธอก็ยังมีฉัน
เมื่อเพลงจบ เฟย์หันมามองแก้ว ก่อนจะใช้มือปาดน้ำตาออกไป
“แก้ว...ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วง”
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว...เฟย์...เฟย์ยังมีแก้ว มีฟาง มีเขื่อนอยู่นะ ไม่สบายใจอะไรระบายออกมาเลย” แก้วบอกพร้อมกับกอดคอเฟย์เอาไว้
“อืม..เดี๋ยวเฟย์ ไปอาบน้ำก่อนนะ” เฟย์บอกก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไป
“บอกมาสิฟาง ว่ามีอะไรที่แก้วไม่รู้เกี่ยวกับเฟย์” แก้วลงนั่งข้างฟาง
“เฟย์...เคยเป็นแฟนกับผู้ชายคนหนึ่ง เขาเอาใจใส่เฟย์มาตลอด ไม่มีแวว่าจะนอกใจ เฟย์จึงทุ่มหมดใจ แต่สุดท้ายแฟนเก่าของผู้ชายคนนั้นเขาก็กลับมา เขาบอกเลิกกับเฟย์...เวลาเฟย์ฟังเพลงอะไรที่มันคล้ายๆกับชีวิตจริงที่เฟย์เคยโดน เฟย์ก็จะร้องไห้” ฟางยังคงจำได้ดี วันนั้นเป็นวันแรกที่น้องของเธอไม่มีรอยยิ้ม เธอต้องคอยปลอบใจ ชวนทำโน่นทำนี่ จนรอยยิ้มสดใสกลับมาอีกครั้ง แก้วพยักหน้าน้อยๆคล้ายเข้าใจ
“โอ๊ย!!!” เสียงดังมาจากห้องของเฟย์ ฟางกับแก้วมองหน้ากันอย่างตกใจ ก่อนที่ทั้งคู่จะรีบวิ่งเข้าไปในห้องของเฟย์ เมื่อเข้ามาในห้องแล้วฟางรีบเปิดประตูห้องน้ำทันที แต่ภาพที่เห็นทำเอาทั้งสองคนหัวเราะท้องแข็ง ก็เฟย์อ่ะสิ ลื่นล้มแล้วเอาก้นกระแทกพื้นพื้น ใครมาเห็นสีหน้าเฟย์ตอนนี้ก็ต้องหัวเราะกันหมด
“หัวเราะอยู่ได้ ช่วยเฟย์หน่อย” เสียงของเฟย์ ทำให้แก้วกับฟางต้องหยุดหัวเราะแล้วเข้าไปช่วยกันพยุงเฟย์ขึ้นมา
“ทำไงถึงล้มไปเนี่ย” ฟางถามขณะที่กลั้นหัวเราะ
“ก็พื้นมันลื่นนี่พี่ฟาง...เลิกขำได้แล้ว แก้วด้วย” เฟย์ก่อนแล้วหันหลังเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำอีกครั้ง
แก้วกับฟางออกมานั่งรอบนเตียงของเฟย์ เผื่อว่าเฟย์จะล้มลงไปอีก -_-“ ฟางหยิบนิยายขึ้นมานั่งอ่าน
“ตอนตักฟางได้ไหมเนี่ย” แก้วถามแบบลองเชิง
“เอาดิ ไม่กัดหรอก จะนอนก็นอนเลย” ฟางบอกทั้งที่สายตาจับจ้องอยู่บนหนังสือนิยาย
แล้วแก้วก็ล้มตัวลงไปนอนบนตักของฟาง
เวลาผ่านไป 5 นาทีแล้ว เฟย์ก็ยังไม่ออกมา 10 นาทีแล้วก็ไม่ออกมา จนแก้วเริ่มเคลิ้มจะหลับ 20 นาที เฟย์ก็ไม่ออกมาซักที แก้วหลับละนะ zzZZ
เฟย์ออกมาจากห้องน้ำพอดี
“เอาอีกและ สองคนนี้” เฟย์ยืนยิ้มเอามือกอดอกพิงประตูห้องน้ำ
“เบาๆซิเฟย์ แก้วหลับอยู่”ฟางบอกแต่สายตาก็ยังไม่ออกจากหนังสือ เฟย์มองภาพนี้ด้วยความสุขใจ สงสัยเธอจะมีพี่เขยในเร็วนี้แหละ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น