ตอนที่ 7 เที่ยวน้ำตกเอราวัณ
“เสร็จหรือยังฟาง นี่มัน 30 นาทีแล้วนะ จะย้ายบ้านหรือไง” เสียงแก้วนั่นเอง
“บ้าสิ กำลังเก็บครีมบำรุงผิวอยู่ย่ะ” ฟางตอบกลับมา แล้วแก้วก็เดินเข้าไปในห้องเฟย์
“เฟย์เรียบร้อยยัง”
“ยังอ่ะ เดี๋ยวหาชุดก่อน”
“ดีจริงๆ เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง” แล้วแก้วก็เดินไปนั่งรอบนโซฟาพร้อมกับกระเป๋าขนาดย่อย
กริ๊ง กร่อง กริ๊ง กร่อง เสียงกริ่งทำให้แก้วต้องเดินไปเปิดประตู
“หวัดดีแก้ว”
“เออ หวัดดี เตรียมตัวให้พร้อมนะเว้ย” แก้วบอกสีหน้าไม่จริงจังนัก
“ทำไมอ่ะ”
“เรื่องที่แกจะไปน้ำตกกับพวกเรา ฟางยังไม่รู้....เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี เขื่อนเอ้ย” แก้วตบบ่าเขื่อนเบาๆเป็นเชิงให้กำลังใจ ซวยแล้วตรู เขื่อนคิดในใจ
ฟางออกมาจากห้องพร้อมกับกระเป๋าใบโต เมื่อฟางเห็นเขื่อนก็ตั้งท่าจะกัดทันที
“นายเข้ามาทำไมห๊ะ! แล้วเอากระเป๋ามาทำไม”
“ผมจะไปเที่ยวน้ำตกด้วย” เขื่อนบอก
“ใครเขาให้นายไปด้วย”
“เฟย์เองพี่ฟาง ให้เขื่อนไปด้วยน้า” เฟย์เข้ามาเกาะแขนฟางแล้วออดอ้อนอย่างน่ารัก
“ไม่อ่ะเฟย์ ผู้ชายแบบเขื่อนอันตรายจะตาย”
“โห คุณฟาง น้องเขื่อนไม่ได้อันตรายขนาดนั้นนะ” เขื่อนออกตัว
“หนอย แล้วที่เจอกันวันแรกก็มาโอบไหล่เฟย์ แล้ววันนั้นอีกวันที่เฟย์ร้องไห้นายก็ยังกล้ามาจับมือถือแขนน้องฉัน แถมยังกอดอีกต่างหาก อย่านึกว่าฉันไม่เห็น!!”
“พี่ฟาง เขื่อนเขาไม่มีเจตนาอย่างอื่นนะ ให้เขื่อนไปกับพวกเรานะ ไปหลายคนสนุกดีจะตาย” เฟย์ไม่ยอมแพ้
“ไม่! อย่างไงพี่ก็ไม่ยอม” ฟางกอดอกแล้วเชิดหน้าออกไปทางหน้าต่าง
“ให้เขื่อนไปเถอะนะครับ เขื่อนสัญญาจะไม่ทำอะไรมิดีมิร้ายกับเฟย์เลย นะครับ” เขื่อนอ้อนวอน ทำสายตาซื่อๆ น่ารักๆ
“ไม่!”
“ฟางให้เขื่อนไปเถอะ แก้วรับรองว่าเขื่อนจะไม่ทำอะไรเฟย์” แก้วพูดแทนเฟย์กับเขื่อนบ้าง
“ก็ได้” แล้วฟางก็ลากกระเป๋าของตัวเองออกไปข้างนอก ท่ามกลางสายตางงๆของเขื่อนกับเฟย์
“โหแก้ว เฟย์กับเขื่อนงัดเหตุผลทั้งร้อยแปดมาอ้าง พี่ฟางก็ไม่ยอมให้เขื่อนไป แต่พอแก้วพูดแค่ประโยคเดียว พี่ฟางก็ยอมให้เขื่อนไป มันน่าคิดนะเนี่ย” เฟย์แซวเล่นๆก่อนจะลากกระเป๋าตัวเองตามพี่สาวไปอีกคน
“ขอบใจนะเว้ยแก้ว ถ้าไม่ได้แกช่วยพูดฉันคงตายไปแล้ว” เขื่อนบอกแล้วลากกระเป๋าไปตามด้วยแก้ว
ลานจอดรถของห้องพักในมหาวิทยาลัย เมื่อทั้งหมดขนของขึ้นรถแก้วเสร็จแล้วแก้วก็เข้านั่งประจำที่คนขับ แต่ฟางลากแก้วออกมาแล้วบอกว่า
“เขื่อนนายมาขับสิ เป็นผู้ชายไม่ใช่หรอ” ฟางบอกพร้อมกับโยนกุญแจรถให้เขื่อน ก่อนจะลากแก้วมานั่งข้างหลังของรถมิวเซเว่นสีเขียวอ่อน
ฟางกับแก้วนั่งข้างหลัง ส่วนเฟย์นั่งข้างคนขับ
2 ชั่วโมงผ่านไป
“เขื่อน น้ำตกเอราวัณมันอยู่แค่เมืองกาญ ทำไมมันนานจัง” คนที่นั่งข้างๆเอ่ยถาม เมื่อไม่เห็นวี่แววว่าจะถึงจุดหมาย
“ไอ้เขื่อน แกรู้เส้นทางป่ะเนี่ย” แก้วถาม พลางจ้องหน้าเขื่อน
“รู้ดิ แต่เราจะไปบ้านพักกันก่อนแล้วค่อยไปเอราวัณ ไม่งั้นไม่มีที่นอน...เดี๋ยวก็ถึงแล้วตรงแยกหน้า” เขื่อนบอกอย่างอารมณ์ดี
“คิดไม่ผิดเลยที่ชวนเขื่อนมาด้วย...ว่าไหมพี่ฟาง” เฟย์ลอบมองฟางผ่านกระจกก่อนจะอมยิ้มน้อยๆ
“ชิ” แล้วฟางก็กอดอกมองออกไปนอกหน้าต่าง
เมื่อถึงที่พักแล้ว ทั้งสี่คนก็เปิดห้องทันที โดยเลือกห้องที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือ 4 ห้องนอน 4 ห้องน้ำ แยกกันนอนคนละห้องโดยจะอยู่พักที่นี่กัน 3 วัน 2คืน เมื่อทั้งหมดจัดของใช้ส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็พากันขึ้นรถเพื่อมุ่งหน้าไปยังน้ำตกเอราวัณ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น