ตอนที่ 8 สายน้ำสีมรกต...น้ำตกเอราวัณ
เนื่องจากวันนี้เป็นวันธรรมด๊าธรรมดา ผู้คนที่มาท่องเที่ยวก็ไม่ค่อยมีมากนัก จะมีก็แต่ฝรั่ง 2-3คนมาเล่นน้ำกันอยู่
“สวยจังเลยอ่ะแก้ว สายน้ำสีเขียว...อ๊ากก อยากเล่นจัง แก้วมานี่หน่อยพาฟางไปเปลี่ยนชุดหน่อย” แล้วฟางก็ฉุดมือแก้วให้เดินตามมา ปิดท้ายด้วยเฟย์และเขื่อน
เมื่อทั้งหมดเปลี่ยนชุดแล้วเรียบร้อย ฟางกับเฟย์อยู่ในชุดว่ายน้ำแบบทูพีช ส่วนแก้วกับเขื่อนใส่เสื้อกล้ามสีม่วงอ่อนกับกางเกงว่ายน้ำสีดำที่มีลายข้างสีเขียว เฟย์ ฟาง เขื่อน ลงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ฟางก็ลดอคติที่มีให้เขื่อนลงไปมาก เมื่อได้เล่น ได้พูดคุยกัน ส่วนแก้วก็นั่งอยู่บนก้อนกินใหญ่ มองดูธรรมชาติรอบๆด้านอย่างชื่นชม แล้วก็ยกกล้องถ่ายรูปมาถ่ายวิวธรรมชาติ
“แก้ว ไม่ลงมาเล่นหรอ” ฟางว่ายน้ำเข้ามาใกล้โขดหินที่แก้วนั่งอยู่
“เดี๋ยวลงไป ขอดื่มด่ำกับธรรมชาติก่อน...สวยดีนะ ฟางว่าไหม” แก้วหันลงมามองฟาง พลางสบตาด้วยสายตาหวานซึ้ง
เฟย์ซึ่งกำลังเล่นน้ำอยู่ไม่ไกล สะกิดเขื่อนให้ดูภาพตรงหน้า
“เขื่อนๆ ดูแก้วกับพี่ฟางดิ” แล้วเขื่อนก็หันไปตามที่เฟย์ชี้ เขื่อนยิ้มออกมานิดๆ
“หวานกันตลอด คู่นี้” เขื่อนบอกก่อนจะจ้องเฟย์ด้วยสายตาหวานๆบ้าง
“พอเลยไม่ต้องมาทำสายตาแบบนั้น” เฟย์ตีแขนเขื่อนเบาๆ ก่อนจะว่ายออกห่างๆจากเขื่อน แล้วเขื่อนก็ว่ายตามไป
“ลงมาเล่นน้ำกันเถอะแก้ว” ฟางเอ่ยปากชวนหลังจากสติหลุดลอยไปไกลกลับมาที่เดิมแล้ว คราวนี้แก้วพยักหน้าแล้วลงมา สายน้ำสีเขียวมรกต เย็นฉ่ำชื่นหวาน สร้างความผ่อนคลายแก่ผู้ลงเล่นน้ำ
“ฟาง วันนี้เราจะเล่นน้ำตกกัน 3 ชั้น พรุ่งนี้อีก 3 และก่อนกลับบ้าน เราจะขึ้นไปน้ำตกชั้นบนสุด”
“หืมห์ ไม่ได้มีชั้นเดียวหรอ” ฟางถามอย่าสงสัย
“มี 7 ชั้น วันนี้เราจะเล่นจนถึงชั้น 3 แล้วค่อยกลับ” แก้วบอก แล้วว่ายน้ำไปตามกระแสธาร
“แก้ว!!” เสียงเรียกชื่อตัวเองดังลั่น ส่งผลทำให้คนที่กำลังลอยล่องตามสายธารสะดุ้งสุดตัวแล้วหันขวับทันที
“อะไรฟาง อยู่ใกล้แค่นี้จะตะโกนทำไม”
“มานี่หน่อย...ผูกสายให้หน่อยมันหลุด” ฟางบอกแก้วโดยเฉพาะประสุดท้ายบอกเสียงเบามากๆ แถมสีหน้าแดงระเรื่อ
“ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ทำไงให้มันหลุดได้” แก้วหัวเราะ ก่อนจะเดินทวนกระแสน้ำมาข้างหลังฟาง จัดการผูกเชือกให้เสร็จเรียบร้อยและแน่นหนากว่าเดิม และแล้วแก้วก็ฉวยโอกาสกอดฟางจากทางด้านหลัง แล้วซุกหน้าเข้าที่ซอกคอ ฟางสะดุ้งตกใจเกร็งตัวเอาไว้ก่อนจะค่อยๆหายเกร็งทีละน้อย
“นึกอย่างไงมากอดเค้า ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะกอด” ฟางถาม ทั้งที่หน้าเธอตอนนี้แทบจะกลายเป็นมะเขือเทศไปแล้ว
“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะกอด” แล้วแก้วก็ค่อยคลายมือที่โอบรอบตัวฟางออก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจูงมือฟาง พากันว่ายน้ำไปยังจุดที่ค่อนข้างลับตาคน...
“แก้ว พาฟางมาทำอะไรเนี่ย” ฟางถามเมื่อคนตรงหน้าพาเธอมาข้างหลังโขดหินขนาดใหญ่เกือบ 2 เมตร
“คิดสิ ว่าจะพามาทำอะไร” เสียงแก้วเบามาก จนกลายเป็นเสียงกระซิบ ฟางขนลุกชัน ใจของเธอคิด...คิดว่าแก้วจะทำอะไรเธอแบบในนิยายที่เธออ่านอยู่
“ฟางจำได้ไหมว่าเราพนันอะไรกันเอาไว้” คำพูดของแก้วทำให้ฟางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น นึกถึงเหตุการณ์วันก่อน ที่เธอและแก้วเล่นน้ำกันอยู่ในสระ แล้วเธอก็ดันไปท้าให้แก้วปล้ำเธอ ซึ่งเธอคิดว่าแก้วไม่กล้าทำอย่างนั้นแน่นอน แต่มาในวันนี้ เธออยากจะถอนคำพูดเสียจริงๆ
“แหะ แหะ แก้วคงไม่กล้าหรอกมั้ง” ฟางพูดพลางหลบสายตา
“ทำไมถึงนึกว่าไม่กล้าอ่ะ” เขาพยายามจ้องหน้าแต่ อีกฝ่ายก็เอาแต่หลบหน้า
“กะ..ก็แหม แก้วสุภาพจะตาย ไม่มีทางทำอย่างนั้นหรอก” ฟางพูดเสียงสั่น ความกลัวแล่นเข้าสู่จิตใจ
“ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ทำไรหรอก ไม่ต้องเสียงสั่นขนาดนั้นก็ได้ ที่ชวนมาตรงนี้เนี่ย ก็แค่จะพามาดูวิวเฉยๆ คิดอะไรอยู่เนี่ยฟาง”แก้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดีที่ได้แกล้งคนตัวเล็ก
“แก้ว!! เมื่อกี้เนี่ย แกล้งกันหรอ” ฟางทำหน้างอนตุ๊บป่อง
“โอ๋ โอ๋ อย่างอนสิจ๊ะ มาดูน้ำตกสิ สวยจะตาย” แก้วยื่นมือจับมือของฟางเอาไว้ก่อนจะดึงขึ้นมายื่นบนโขดหินด้วยกัน
สายน้ำน้ำสีเขียวมรกต งดงามตระการตา ล้อมรอบด้วยป่าไม้สีเขียวขจี ชวนให้ผู้พบเห็นรู้สึกเพลิดเพลิน ผ่อนคลายสบายตัว ดินน้ำที่มาจากธรรมชาติ กลิ่นของดิน หิน กลิ่นต้นไม้ ทำให้แก้วเคลิ้มจนแทบจะยืนหลับ
“สวยเนอะ” ฟางบอกขึ้นหลังจากสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดไปแล้วเรียบร้อยแล้ว แก้วยิ้มรับ แล้วหันมามองฟาง
“หนาวไหม” แก้วถามขณะที่มือตัวเอง ปัดปอยผมที่มาปิดหน้าปิดตาของฟาง
“ร้อนจะตาย ยังจะมาถามว่าหนาวไหม”
“เออเนอะ ร้อนจะตาย นี่เดี๋ยวจะขึ้นไปชั้นสองกัน ฟางไปบอกเฟย์กับเขื่อนหน่อยเดี๋ยวแก้วจะเก็บของก่อน” ฟางพยักหน้าก่อนจะลงจากโขดหิน ว่ายน้ำไปหาเฟย์กับเขื่อนเพื่อบอกให้สองคนนั้นขึ้นมาเพื่อเตรียมตัวไปน้ำตกชั้นที่สอง
