ภาพรวมของเกมส์ค่ะ
วันเสาร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2554
วันศุกร์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ภาพปรับสีและตกแต่งนิดๆหน่อยๆ
วันนี้ไม่รู้คิดอะไร เปิดคอมมาก็อยากจะแต่งภาพเล่นๆ แต่งไปแต่งมาได้ภาพแบบนี้เฉยเลยอ่า
ส่วนภาพนี้เป็นเอาเอาภาพมาตัดต่ออีกที แก้วฟาง ออนลี่
รักหวานๆ 3 ฤดู ตอนที่ 13 ป่าฝน (อวสาน)
ตอนที่ 13 ป่าฝน
“บรรยากาศดีเนอะ” ฟางบอก ก่อนจะสูดอากาศเข้าไปเต็มปอด
“ป่านี่เวลาฝนตกจะโรแมนติกมากก” แก้วบอก
“นึกถึงละครที่เวลาพระเอกนางเอกวิ่งตากฝนแล้วมีพระเอกคอยบังฝนให้ให้
อยากเป็นแบบนั้นบ้างจัง” ฟางบอกอย่างวาดฝัน
“โห ฝันไปเหอะ” แก้วทำลายความคิดของฟางหมดสิ้น
“ไอ้บ้านี่ ชอบทำลายบรรยากาศ” ฟางตีแขนแก้วเบาๆ
ก่อนจะเดินไปตามทางที่สองข้างทางรายล้อมด้วยต้นไม้ใหญ่ตลอดสองข้างทาง
เมื่อเดินไปสักพักฟางก็หยุดรอแก้ว เมื่อแก้วเดินตามมาทันแล้ว ฟางก็ฉวยมือแก้วมาจับ
ก่อนจะเดินยิ้มไปตามทางไม่ต่างจากแก้วเท่าไรนัก
โอ๊กก ดีใจเฟ้ย ฟางจับมือด้วยอ่ะ
“แก้ว รู้ไหม ฟางอยากให้ฝนตกมากๆ”
“ทำไมอ่ะ เดี๋ยวก็ไม่สบายอีก”
“อยากอยู่กับแก้วนานๆ เหมือนเมื่อวันนั้น”
“วันไหน ปกติก็อยู่ด้วยกันตลอด”
“เออๆ ไม่ต้องรู้หรอก”
แหมะ แหมะ
“เฮ้ย ฝนตก ฟางหาที่หลบก่อน” แก้วว่าพลางฉุดมือฟาง แต่ฟางยื้อไว้
“นี่เรามาป่าฝนกันนะ ไม่ใช่ป่าอาถรรพ์ ไม่ต้องหลบหรอกฝนอ่ะ
ดูดิสวยจะตาย” ฟางบอกพลางบอกให้แก้วดูภาพตรงหน้า
ละลองสายฝนที่สาดเข้ากับใบไม้อย่างแรงทำให้เกิดละอองเล็ก
จนเกิดละอองดาว(คิดขึ้นเองนะ คร้าบ มันไม่มีจริง)
“อ๊ากโรแมนติค” ฟางบอก
“ตรงไหน”แก้วขัด
“เอ๊ะ อย่าขัดนะดิ”
“โอเคๆ ไม่ขัดก็ได้”
15 นาทีแล้วที่ทั้งคู่ยืนอยู่ตรงนี้
“นี่ไม่เบื่อหรือไง มายืนตากฝนอยู่แบบนี้” แก้วถาม
“สวยจะตายเบื่อไม่ลง”
“แต่มันจะเย็นแล้วนะ 5 โมงเย็นแล้ว เฟย์กับเขื่อนคงถึงห้องแล้ว”
“ก็ช่างสิ ให้ไอ้สองคนนั้นมันอยู่ด้วยกันไป
ส่วนเราสองคนก็นอนกันที่นี่” ฟางบอก
“เราสองคน” แก้วย้ำคำ
“อืม เราสองคน” ฟางย้ำก่อนจะหันมามองหน้าแก้ว
สายฝนที่เทกระหน่ำไม่หยุดยั้ง ไหลตามใบหน้า ชวนให้ดูน่าถนอม
แก้วเหมือนตกอยู่ในบ่วงรักแห่งกามเทพ อารมณ์คล้ายเผลอไผล
ร่างกายขยับเข้ามาหากันอย่างอัตโนมัติ แก้วโน้มหน้าเข้ามาหาฟางอย่างลืมตัว
เมื่อปากประกบกัน แก้วก็ตักตวงความหอมหวน เรียวลิ้นอันอบอุ่น
ค่อยๆเคลื่อนไปมาในปากอย่างช้าๆ ส่วนมือก็เริ่มที่จะเป็นปลาหมึก
แก้วใช้มือลูบหลังฟางอย่างลืมตัว ส่วนฟางก็เหมือนจะเป็นขี้ผึ้งลนไฟ
เธอวูบวาบไปทั้งร่างกาย
เปรี้ยง เสียงฟ้าร้องดังลั่น ราวกับต้องการขัดจังหวะใครซักคน
ทั้งสองร่างรีบผลักออกจากกันทันที
“ฉวยโอกาสนะแก้ว” ฟางตีแขนแก้วอย่างแรง ก่อนจะวิ่งไป
เพราะความเขิน แก้วรีบวิ่งตามทันที
สำนักงานป่าฝน
“พี่คะ มีห้องไหมคะ” ฟางวิ่งตัวเปียกมาถามพนักงานที่อยู่ในสำนักงาน
“มีอยู่ห้องเดียวค่ะ นอกนั้นกำลังปรับปรุงค่ะ”
“อ่อ งั้นเอาเลยค่ะ 1200 ใช่ไหมคะ”
“อ๋อ ค่ะ 1200 2 ท่านใช่ไหมคะ” ฟางพยักหน้ารับ
“แก้วจ่าย เสร็จแล้วตามไปที่ห้อง 003 นะ”
“อ้าวเห้ย” แก้วอุทานอย่างงงๆ ก่อนจะจัดการจ่ายตังค์ให้แก่พนักงาน
แล้วตามฟางขึ้นไป
ห้องนี้มีขนาดกว้างพอดี สามารถนอนได้อย่างสบายๆ ไม่แคบเกินไป
ฟางวางกระเป๋าไว้ข้างเตียง ก่อนจะหันมาทางแก้ว
“แก้วอาบน้ำก่อนไหม”
“ฟางก่อนเถอะ” แก้วบอก
“เหอะน่า แก้วก่อนเหอะ”
“ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวฟางก็บุกเข้าไปเหมือนเมื่อวันนั้นอีก” แก้วบอก
พลางนั่งอยู่บนเตียง
“เออ งั้นอาบด้วยกันให้มันจบๆ” ฟางพูดเองเออเอง
โดยไม่รอฟังคำตอบจากคนข้างๆ
ห้องน้ำ
“อ่อ เอาสบู่ไหมแก้ว” ฟางเอ่ยถาม ทำลายความเงียบ
“ไม่อ่ะ มีแล้ว” แก้วบอกพร้อมกับปิดน้ำที่ไหลมาจากฝักบัว
แล้วหยิบเสื้อคลุมมาใส่
“อ้าว อะไรอ่ะ เสร็จแล้วหรอ ไม่อาบต่อหรอ”
“ขืนอยู่ต่อมีหวังคงหัวใจวาย”
แก้วบอกพร้อมกับเดินออกมาจากห้องน้ำทันที
เมื่อแก้วออกมานั่งคุมสติตัวเองไม่ให้เตลิดไปมากกว่า
ฟางก็ออกมาจากห้องน้ำพอดี
“แก้ว แหย่นิดเดียวเองนะ ตบะแตกแล้วหรอ” ฟางพูดน้ำเสียล้อ
“”เออดิ จะตายคาเตียงแล้วเนี่ย”
“โห เห้ย ขอโทษ” ฟางเข้ามากอดแก้วแบบอ้อนๆ
“ไม่ต้องมาอ้อนเลย”
“น้าน้า เอางี้ถ้าแก้วขออะไรมา จะให้หมดเลย”
“งั้นแก้วขอฟางไปเป็นแฟนแก้วได้ไหมอ่ะ”
“......”
“.......”
“ได้ไหมฟาง แก้วชอบฟางตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้อ่ะ รู้แต่ว่าชอบ ชอบมากๆ”
“...........”
“ไม่ได้หรอฟาง งั้นไม่เป็นไร”
แก้วพูดแค่นั้นก่อนจะลุกออกจากเตียงเดินไปที่ระเบียงห้อง
ส่วนฟางก็มองตามแก้วไปอย่างช้าๆ ก่อนจะค่อยยิ้มออกมาทีละนิดจนกลายเป็นยิ้มกว้าง
ก่อนที่จะเดินไปหาแก้วแล้วโอบกอดทางด้านหลัง
“เป็นมากกว่าแฟนก็ได้นะ”
รอยยิ้มนิดๆเริ่มปรากฏอยู่ตรงมุมปากของแก้วแล้ว
“แกล้งเขาแบบนี้ มันต้องโดน KISSSSS” ทันทีที่แก้วบอกว่าจะคิส ฟางก็รีบดีดตัวออกห่างทันที
แล้วฟางก็วิ่งเข้ามาในห้อง แก้ววิ่งตามาก่อนจะจับตัวฟางไว้ได้
แก้วโอบฟางเอาไว้แล้วทิ้งตัวลงบนที่นอน ก่อนจะจัดการ คิส ทันที
“ขอจัดเต็มนะฟาง”
รักหวาน 3 ฤดู ตอนที่ 12 ลูกไวน์แผลงฤทธิ์
ตอนที่ 12 ลูกไวน์แผลงฤทธิ์
“อะไรอ่ะ มามองหน้าทำไม” แก้วถาม
“หันหลังเลยแก้ว”
“ทำไมอ่ะ”
“จะเปลี่ยนเสื้อ”
“โห เพิ่งมานึกอายเอาตอนนี้เนอะ
ทีตอนที่สระน้ำไม่เห็นเป็นอย่างนี้เลย”แก้วบอกแต่ก็ยอมหันหลังให้
ฟางเปลี่ยนชุดอย่างรวดเร็ว เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จก็ลงมานั่งข้างๆแก้ว
“แก้ว..ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครหรอ” ฟางตัดสินใจถาม เพื่อความแน่ใจอีกครั้งว่าแก้วไม่รู้จักกับผู้หญิงคนนั้น
“แก้วไม่รู้จัก..ฟางไม่เชื่อแก้วหรอ” แก้วทำเสียงเศร้าๆ
“เห้ยย อย่าทำเสียงแบบนั้นสิ ไม่รู้จักก็ไม่รู้จัก”
ฟางโอบไหล่แก้วเอาไว้แล้วดันหัวแก้วให้ซบลงบนไหล่ตัวเองเบาๆ
แก้วอึ้งกับการกระทำของฟาง หัวใจแก้วเต้นตึกตักตึกตักอย่างห้ามไม่อยู่
“แก้ว เดี๋ยวฟางไปดูหลังถ้ำนะ ว่ามีอะไรพอจะกินได้หรือเปล่า”
“มันจะมีอะไรง่ะฟาง ถ้ำนะ ไม่ใช่ป่า”
“ก็ถ้ำนี่แหละ จะมีพวกใบพลับพลึง ลูกหว้าอะไรประมาณนี้อ่ะ
เพื่อจะได้กินรองท้องบ้าง”
“อืม ถ้างั้นก็ระวังตัวด้วยนะ อ่ะนี่ไฟ” แก้วบอกฟางพร้อมกับหยิบคบไฟมาให้ฟาง
ฟางเดินเข้าไปทางหลังถ้ำ แล้วก็กลับออกมาในมือถือลูกสีม่วงๆคล้ำออกจะรียาวนิดๆ
ออกมาด้วย
“อ่ะแก้ว” ฟางยืนลูกสีม่วงให้
“อะไรอ่ะ”แก้วรับมาพิจารณา
“ลูกหว้า”
แก้วมองดูลูกสีม่วงคล้ำตรงหน้าอย่างพินิจคิดดู ลูกหว้ามันมันกลมๆไม่ใช่หรอวะ
เมื่อแก้วแกะดูเนื้อข้างใน
“เฮ้ยฟาง เอาอะไรมาให้เนี่ย” แก้วร้องลั่นอย่างตกใจ
“ลูกหว้าไง อร่อยนะ” ฟางบอก
“ลูกหว้าคอนโดเธอสิฟาง นี่มันลูกไวน์...ไวน์อากร้า!!”
“ไม่ใช่หรอกมั้งแก้ว ลูกไวน์อะไรมาขึ้นในถ้ำ” ฟางบอกอย่างไม่เชื่อ
“ก็ถ้ำนี่แหละ ต้นกำเนิดของมัน ฟางกินไปกี่ลูกแล้วเนี่ย”
“ก็...ประมาณ 6 ลูกได้แล้วมั้ง” ฟางบอกเสียงสั่น
“ตายแน่ฟางเอ๊ย” แก้วกุมขมับทันที
“เฮ้ยแก้ว มันร้อนๆง่ะ”
“กรรมแล้วไง”
“แก้ว...ร้อนอ่ะ” ฟางเริ่มที่จะร้อนลุ่มไปทั้งตัวเพราะฤทธ์ลูกไวน์
“ฟาง ฟางนั่งลงอยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวแก้วไปดูหลังถ้ำมีตัวแก้หรือเปล่า”
แก้วบอก ก่อนวิ่งไปหลังถ้ำ
6 นาทีผ่านไป แก้ววิ่งมาพร้อมกับใบรากา
ซึ่งในใบรากาใส่น้ำเอาใส่ไว้เต็ม แก้วนั่งลงข้างๆฟาง แล้วส่งน้ำให้กิน
ฟางรับน้ำกินเข้าไป แล้วกินจนหมด ก่อนจะอ้วกออกมาโดยมีแก้วคอยลูบหลังให้
“โอเคไหมฟาง” แก้วถามก่อนจะอุ้มฟางมาพิงพนังถ้ำ
“แก้ว แสบคออ่ะ” ฟางบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
แก้วจึงเอากระติกน้ำที่อยู่ในกระเป๋ามาให้ฟาง ฟางกินน้ำจนหมดกระติก
และพอดีฝนเทียมที่เขื่อนทำขึ้นหมดฤทธิ์พอดี แก้วจึงอุ้มฟางออกมาจากถ้ำ
แก้ววิ่งอุ้มฟางมายังซุ้มที่เขื่อนกับเฟย์นั่งหยอกล้อกันอยู่
“ไอ้บ้า กลับที่พักได้แล้ว ยังจะมาหยอกกันอยู่อีก ฟางจะตายแล้วเนี่ย”
แก้วตะโกนใส่เขื่อนกับเฟย์ด้วยความโมโห และเป็นหห่วงคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมแขน
บ้านพัก
“แก้ว..พี่ฟางเป็นอะไร”
เฟย์ตาขณะที่กำลังเปิดห้องให้แก้วพาฟางไปนอนในห้อง
“ฟางกินลูกไวน์เข้าไป” แก้วบอกขณะที่กำลังวางฟางลงบนเตียง
“ห๊ะ..แก้ว!!
แก้วทำอะไรพี่ฟาง” เฟย์จับแขนของแก้วทันที
โดยมีเขื่อนคอยเยื้อแขนเฟย์ไว้
“เปล่าๆ ไม่ได้ทำ แค่ให้กินพายโฟผสมน้ำ พอดีหาเจอหลังถ้ำพอดี”
แก้วรีบชี้แจงอาการเข้าใจผิดของเฟย์
“โห แล้วไป ถ้าแก้วทำอะไรพี่ฟางละก็ คอยดูนะเฟย์จะฆ่าแก้วตรงนี้เลย”
น้ำเสียงซุกซนแตกต่างกับคำพูดมากๆ แล้วเฟย์ก็ลากเขื่อนออกไป
ปล่อยให้แก้วจัดการกับพี่ฟางของเธอเอง
แก้วนั่งลงบนเตียงข้างๆฟางที่กำลังสลบไม่ได้สติ
ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าฟางต้องเปลี่ยนชุด เพราะตอนที่แก้วอุ้มฟางต้องมาข้ามน้ำตก น้ำกระเด็นมาถูกทั้งฟางและแก้วจนตัวเปียกกันหมด
“เฟย์ เฟย์” แก้วเปิดประตูห้องมาเรียกหาเฟย์
แต่ก็พบเพียงเขื่อนที่นั่งอยู่
“เฟย์ไปไหนอ่ะ”
“อ๋อ เฟย์ไปสั่งอาหารอ่ะ เมื่อกี้โทรไปแล้วไม่มีใครรับเลย ลงไปสั่งเอง
ว่าแต่แกมีไรป่ะ”
“ไม่มีใครเปลี่ยนเสื้อให้ฟาง” แก้วบอก
“เฮ้ย งั้นฉันเปลี่ยนให้ป่ะไ เขื่อนบอกเสียงทะเล้นตามสไตล์ของตัวเอง
“เดี๋ยวโดนเตะซะนี่” แก้วทำท่ายกขาขึ้น แต่เขื่อนออกตัวทัน
“ล้อเล่นน่า ทำเป็นหวงไปได้ คิดไรป่ะเนี่ย”
“บ้าดิ ก็เพื่อนกัน...เออนี่
เฟย์เข้ามาเมื่อไหร่บอกให้ไปหาในห้องด้วยนะ”
“เออ เดี๋ยวบอกให้” เมื่อเขื่อนรับคำเสร็จแก้วก็เดินเข้าไปในห้องของฟาง
หยิบอ่างใส่น้ำออกมาแล้วหยิบผ้าขนหนูมาชุบน้ำก่อนจะบิดหมาดๆ
แล้วก็มานั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่อยู่ข้างๆฟาง
“เอาไงดีวะเนี่ย” แก้วบ่นพึมพำกับตัวเอง
“เอาเหอะ ไม่มีไรนี่หนา” แก้วตัดสินใจแกะกระดุมสองเม็ดบนออก
ลมหายใจของแก้วแทบสะดุด เมื่อมองเห็นเนินอกขาวผ่อง
ก่อนที่จะตัดสินใจเช็ดเนินอกขาวนั้น ก่อนที่จะแกะกระดุมเม็ดที่สาม
เมื่อแกะกระดุมเม็ดที่สามแล้วนั้นแก้วแทบบ้า เพราะฟางโนบรา!! แก้วเกือบลืมหายใจ จังหวะนั้นเอง
เฟย์ก็เข้ามาพอดี
“เฟย์ เร็วๆแก้วจะบ้าอยู่แล้วเนี่ย เฟย์รู้บ้างเปล่าเนี่ยว่าพี่ของเฟย์
ยั่วแก้วได้แม้กระทั่งตอนสลบ!!” แก้วจัดการยัดผ้าขนหนู
ลงไปในมือเฟย์ ก่อนที่ตัวเองจะปิดประตูดังปังออกไป
“ฮ่ะฮ่ะฮ่า ฮ่ะฮ่ะฮ่า”
เสียงจากคนที่คนอื่นๆคิดว่านอนสลบไม่ได้สติดังขึ้น
“พี่ฟาง พี่ก็ไปแกล้งแก้ว”
เฟย์บอกก่อนจะลงมานั่งๆข้างพี่สาวตัวเอง
“ก็ตลกไหมล่ะ แก้วงี้หน้าแดงเลย” ฟางบอก
มือก็ติดกระดุมที่แก้วแกะออกให้เข้าที่เดิม
“แก้วมันคงคลั่งจนกระโดดตึกตาย เพราะไอ้นั่นของพี่ฟางอ่ะดิ”
เฟย์บอกพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มไปยังหน้าอกของพี่สาวตัวเอง
เช้าวันต่อมา
“แก้ว ไม่ไปน้ำตกแล้วหรอ” เสียงหวานๆจากคนตัวเล็กดังขึ้นจากด้านหลัง
“อ้าวฟาง หายดีแล้วหรอ ถึงอยากจะไปอ่ะ” แก้วหันมาก็เจอกับฟาง
“ยังอ่ะ มึนๆนิดๆ”
ฟางบอกก่อนจะเดินเข้ามาเกาะแขนแก้ว
“มีไรให้กินมั่ง”
“เดี๋ยวจะโทรไปสั่งให้ อยากกินอะไร” แก้วถาม
ก่อนที่จะค่อยๆแกะมือของฟางออก
“แล้วเฟย์ล่ะ” ฟางเอ่ยถามหาน้องสาวสุดที่รักของเธอ
“เขื่อนพากลับกรุงเทพตั้งแต่เช้าแล้ว เห็นว่าจะพาไปสวนสนุก”
“หืม ไม่บอกกันมั่งเลย” น้ำเสียงของฟางเรียบง่ายจนแก้วแปลกใจ
“ไม่หวงเฟย์แล้วหรอ”
“ก็หวง แต่เพราะไว้ใจเขื่อน เลยปล่อยไปเหอะ”
“สรุปอยากกินอะไร” แก้วถามอีกครั้ง
“แก้ว” ฟางตอบเสียงเบา
“อะไรนะ!?” แก้วถามย้ำอีกครั้งเมื่อคิดว่าตนได้ยินไม่ถนัด
“เอ่อ ฟางอยากกินมะพร้าวแก้ว แก้วโทรไปสั่งหน่อย” ฟางตอบตะกุกตะกัก
แก้วเอามืออังหน้าผากฟาง ก่อนจะลากฟางมานั่งที่โซฟา
“หายดียังเนี่ย นึกอย่างไงมาอยากกินมะพร้าวแก้ว”
“ก็แล้วทำไมอ่ะ กินไม่ได้หรอ”
“ฟางก็รู้ที่บ้านแก้วไม่มีมะพร้าว จะให้แก้วไปเอามะพร้าวที่ไหน?”
OoO “ไอ้บ้า
ฟางหมายถึงมะพร้าวแก้วอ่ะ ไม่ใช่มะพร้าวของแก้ว มุขป่ะเนี่ย”
“555 ก็มุขอ่ะดิ เล่นมุขวันละนิดจิตแจ่มใส”
แก้วยิ้มบอกก่อนจะโทรไปสั่งมะพร้าวแก้ว
เมื่อมะพร้าวแก้วมาส่งถึงห้อง ฟางก็จัดการทันที
ไม่เหลือแม้แต่อันเดียว
“เออ นี่แก้ว เราไปเที่ยวป่าฝนกันไหม
ไหนๆเฟย์กับเขื่อนมันก็ไปเที่ยวกันแล้ว”
“เอาดิ ไหนก็เริ่มเข้าฤดูฝนแล้ว”
“งั้นไปกันเลย เดี๋ยวฟางไปเก็บเสื้อก่อน”
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)