ตอนที่ 5 เดี๋ยวจับกด?ซะนี่
เธอช่างกล้า ไม่ฟ้าอายดินเลยใช่ไหมเนี่ย แก้วคิดในใจขณะที่กำลังนั่งเฝ้าต้นทางให้ฟางอยู่
“แก้ว มาเล่นด้วยกันไหม” เสียงฟางนั่นเอง
“ไม่อ่ะ ต้องดูทางให้ฟางอีก” แก้วบอกทั้งๆที่หันหลังอยู่
“มาเล่นกันเหอะ เวลาแบบนี้ไม่มีใครออกมาหรอก” ฟางขึ้นมาจากสระน้ำ แล้วตรงไปยังที่แก้วนั่งอยู่ ก่อนจะฉุดมือแก้วขึ้นมา
“ไปเล่นด้วยกันเหอะ”
OoO เลือดกำเดาแทบพุ่ง จะไม่ให้พุ่งได้ไง ก็คุณฟางเธอเมื่อแค่ชั้นในกับกางเกงในปิดของสงวนเท่านั้นเอง
“เฮ้ย! ฟาง ไม่อายฟ้าดิน ก็อายแก้วบ้างนะ”
“จะอายทำไมก็เหมือนๆกัน ไปเล่นน้ำกัน” ^///^
“ไม่เอาอ่ะ แก้วไม่มีชุดเปลี่ยน” ว่าแล้วแก้วก็เดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตของฟางมาคลุมร่างกายให้ ส่วนตัวเองก็แสร้งมองไปทางอื่น
“ก็ถอดแค่เสื้อกับกางเกง แก้วใส่เสื้อกล้ามกับบ๊อกมาไม่ใช่หรอ”
“ก็..ใส่มา”
“ก็ถอดสิ มาเล่นด้วยกัน ฟางไม่มีเพื่อน”
“ไม่เอาอ่ะ อาย”
“อายฟาง?”
“อืม” แก้วรับแล้วพยักหน้า
“โธ่เอ้ย มากกว่านี้ฟางก็เห็นมาแล้ว เร็วๆไปเล่นด้วยกัน”
แล้วแก้วก็ต้องถอดเสื้อกับกางเกงเหลือแค่เสื้อกล้ามสีขาวกับบ็อกลายสก๊อตเท่านั้น แล้วแก้วก็กระโดดตูมลงไปในสระน้ำ
“กว่าจะลงมาได้นะแก้ว”^_^ แล้วฟางก็ว่ายน้ำเข้ามาประชิดตัวแก้ว แล้วเอามือทั้งสองข้างวางบนไหล่ แล้วก็กดตัวแก้วลงไปใต้น้ำก่อนจะตามด้วยร่างของตัวเองทับลงไปอีก
(นึกภาพออกไหมรีดเดอร์ มันจะเป็นแบบว่าฟางนอนทับตัวแก้วอ่ะ ทำให้แก้วจมลงไปในน้ำโดยที่มีตัวเองทับอยู่อ่ะ)
เมื่อโผล่หน้าเหนือผิวน้ำขึ้นมาได้
“ทำไรเนี่ยฟาง ถ้าแก้วสำลักน้ำตายใครจะรับผิดชอบ”
“ก็ฟางเห็นแก้วยืนอยู่อย่างนั้นอ่ะ ไม่ว่ายน้ำซะที กลัวน้ำหรอ”
“ไม่ได้กลัว แต่ระแวง ว่าจะมีใครมาสระน้ำหรือเปล่า”
“ไม่ต้องคิดมาก ไม่มีใครมาหรอก เล่นให้สบายใจ” ฟางบอก ก่อนจะขึ้นจากสระแล้วเดินไปหยิบวิทยุที่อยู่ในห้องเก็บของออกมา
“เอามาทำอะไรฟาง”
“เปิดเพลง...เวลาเล่นน้ำคลายร้อนแบบนี้มันต้องเปิดเพลงด้วยถึงจะมันส์” ฟางบอก เมื่อเปิดเพลงแล้วฟางก็ลงไปในน้ำต่อ
เพลงมันส์ๆเริ่มขึ้น ฟางก็วาดลวดลายสเต็ปลีลา อย่างเมามันส์ แก้วก็มองอย่างไม่วางตา ฟางก็เข้ามาโน้มคอแก้ว แล้วก็เต้นโดยมีแก้วเป็นที่ยึดเกาะ แล้วฟางก็เต้นลีลายั่วยวนโดยการแนบลำตัวไปกับแก้วด้วย
“อย่ายั่วนักดิ” -///-“
“ทำไม ไม่ชอบหรอ” ฟางถามยิ้มๆ เพราะตั้งใจว่าแค่จะแหย่แก้วเล่นๆเท่านั้นเอง
“ชอบ แต่อย่ายั่วนักดิ เดี๋ยวจับกดซะนี่”
“แก้วไม่กล้าหรอก” ฟางบอก
“พนันไหมล่ะ” แก้วถามฟาง
“พนันอะไร?”
“ก็พนันว่าแก้วกล้าจับฟางปล้ำหรือเปล่า” (กรุณานึกหน้าแก้วตอนยิ้มแบบร้ายลึก ยิ้มแบบมีเลสนัยอ่ะ)
“ฟางพนันได้เลย ว่าแก้วไม่กล้า”
สิ้นคำพูดของฟางแก้วก็พุ่งตัวเข้าไปประชิดฟาง แล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยง แก้วไซร้ซอกขาวๆของฟาง แต่แล้วก็ตามสเต็ปของนิยายแบบนี้ เวลาเข้าด้ายเข้าเข็มมันก็ต้องมีมารขัดจังหวะ(ของแก้วกับฟางและรีดเดอร์)
“เฮ้ย ไอ้สองคนนี้นี่ปล้ำกันอยู่ได้ เฟย์หายไปแล้วรู้มั่งหรือเปล่า!!” เสียงของเขื่อนนั่นเอง
“เขื่อน แกมาได้ไงเนี่ย” แก้วถามขณะที่ตัวเองก็บังร่างของฟางอยู่
“ไอ้บ้า ฉันบอกว่าเฟย์หายไป ฟังหันมั่งเซ่ ขึ้นมาเลยมาช่วยกันตามหาเฟย์เลย”
“เฟย์อาจจะเดินเล่นแถวนี้ก็ได้ แล้วนายรู้ได้ยังไงว่าเฟย์หายไป” ฟางซึ่งหลบอยู่ด้านหลังแก้วตะโกนถามขึ้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น