ตอนที่ 1 ไม่สบายหรอฟาง?
องค์กรวิทยาศาสตร์ ที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งของไทย เป็นองค์กรที่รวบรวมนักวิทยาศาสตร์ฝีมือดีเอาไว้มากมาย มีมหาวิทยาลัยอยู่ในเขตพื้นที่ขององค์กร เป็นมหาวิทยาลัย ที่ผู้คนใฝ่ฝันอยากจะเข้ามาเรียนมากที่สุด มหาวิทยาลัยนี้รวบรวมไว้ซึ่งเด็กอัจฉริยะมากมาย เฟย์ ฟาง แก้ว เองก็เป็นหนึ่งในนั้น ทุกคนที่มาเรียนที่นี่เมื่อเรียนจบแล้วก็สามารถทำงานได้ทันที และงานที่ทำก็ไม่ได้ไกลซะเท่าไร เพราะงานนั้นอยู่ภายในองค์กร แต่มหาวิทยาลัยนี้ไม่เหมือนกับมหาวิทยาลัยอื่นๆเพราะนักศึกษาทุกคนจะต้องศึกษาเอาเอง จะมีอาจารย์คอยให้คำปรึกษาเท่านั้น โดยทุกคนต้องทำงานวิจัยส่งหรือโปรเจคจบการศึกษาซึ่งจะทำเดี่ยวหรือทำกลุ่มก็ได้ ถ้าทำกลุ่มต้องห้ามเกิน 3 คน และต้องจับคู่กับรุ่นพี่เพียงหนึ่งคนเท่านั้น หากใครทำโปรเจคไม่จบก็ต้องซ้ำชั้นอยู่ปีนั้นตลอดไปจนกว่าจะจบ
“แก้ว เสร็จยัง” เสียงหวานๆของฟางดังขึ้น พร้อมด้วยเฟย์ที่เดินตามหลังมา “อือ เดี๋ยวอีกแปปนึง” แก้วบอกในขณะที่ยังยุ่งอยู่กับการทดลองตัวยาที่จะรักษาโรคความจำเสื่อมฉับพลัน โดยใช้พืชจากธรรมชาติ “มีอะไรให้ช่วยไหม” ฟางถามพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ เป็นจังหวะเดียวกันที่แก้วหันมาทางฟางพอดี ทั้งคู่สบสายตากันด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก “แฮ่ม...แฮ่ม” เสียงของเฟย์ทำให้ทั้งคู่หลุดจากภวังค์ ฟางโหนกแก้มขึ้นสีระเรื่อ ส่วนแก้วก็เกาหัวอย่างเขินๆ “เอ่อ นั่งรอกันแปปนึงนะเดี๋ยวถ่ายภาพก่อน”
ระหว่างที่นั่งรอแก้วกำลังถ่ายภาพเพื่อประกอบการตัดสินใจ เฟย์ก็พูดขึ้นมาว่า “พี่ฟาง เมื่อกี้อ่ะ เฟย์เห็นห้องเป็นสีชมพูไปหมดเลย ไม่รู้เพราะอะไร”
ป๊าบ !! ทันทีที่เฟย์พูดจบฝ่ามือหนักๆของเจ๊ฟาง ก็ฟาดเข้ามาตรงต้นแขนอย่างจัง “เฟย์พูดอะไรอ่ะ”
“ฟาง..ไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย หน้าแดงจัง” แก้วไม่พูดเปล่า แต่เอามือมาแตะแก้มของฟางเบาๆ “ก็ไม่ร้อนนี่ เป็นอะไรเปล่าฟาง” แก้วถามอีกครั้งพร้อมกับแววตาห่วงใย “พี่ฟางไม่เป็นไรหรอกแก้ว ไปกันเหอะ หิวแล้ว” เฟย์ยิ้มหน้าทะเล้นเมื่อเห็นฟางแก้มแดงยิ่งกว่าเดิม
ร้านอาหารภายในองค์กร
“สเต็กหมู” แก้ว
“สเต็กหมูใส่สลัด” ฟาง
“สเต็กหมูใส่สลัดใส่ซอสมะเขือ” เฟย์
-_-“ จะสั่งตามตรูทำไมวะเนี่ย แก้วแอบบ่นขำๆอยู่ในใจ ก่อนจะหยิบหนังสือพิมพ์ที่รวบรวมข่าวภายในองค์กรเอาไว้ขึ้นมาอ่าน แล้วฟางก็ชะโงกหน้าเข้ามาอ่านด้วย ภาพน่ารักๆแบบนี้ทำให้เฟย์หยิบโทรศัพท์มาถ่ายภาพนี้เอาไว้โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้ตัว พอซักฟางก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้แก้วมากขึ้นอีกจนหน้าเกือบจะชิดกันอยู่แล้ว เฟย์ยิ้มจนเห็นลักยิ้มก่อนจะยกโทรศัพท์มาถ่ายภาพอีกครั้ง
“ได้แล้วค่ะ สเต็กหมู สเต๊กหมูใส่สลัด กับสเต็กหมูใส่สลัดใส่ซอสมะเขือเทศค่ะ ต้องการอะเพิ่มไหมคะ?” ทั้งสามคนส่ายหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะลงมือทานอาหารที่อยู่ แก้วทานสเต๊กสุดโปรดของตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า มีสายตาจากคนที่นั่งอยู่ข้างๆมองอยู่
“พี่ฟาง เป็นไรมากป่ะ เฟย์เห็นมองแก้วอยู่นั่นแหละไม่กินซะที” เฟย์ถามเมื่อเห็นพี่สาวไม่กินอะไรเลย ตาก็จ้องแก้ว อย่างกับจะกินแก้วไปทั้งตัว (เวอร์ละไรเตอร์ - -“)
ตอนบ่ายที่องค์กร
“เบื่ออ่ะ ไม่มีไรทำ” เฟย์บ่นขึ้นมาอย่างเซ็งๆ เพราะแก้วกับฟางก็เอาแต่ทำโปรเจคอยู่นั่นแหละ ไม่มีใครสนใจเธอเลย “เบื่อก็มาช่วยกันทำดิ นั่งแอคเป็นคุณนายอยู่ได้” ฟางเดินเข้าไปลากน้องสาวตัวดีของเธอมาให้ช่วยกันทำโปรเจคส่งอาจารย์ที่อาจารย์ในองค์กรให้รุ่นน้องสองคนจับคู่กับรุ่นพี่หนึ่งคนในการทำโปรเจคนี้ ซึ่งแก้วกับเฟย์เลือกจับคู่กับฟาง
“เฟย์ ไปหาข้อมูลให้หน่อยดิ” แก้วเงยหน้าขึ้น “ชั้นเนี่ยนะ” เฟย์ชี้หน้าตัวเอง “เออ ไปหาข้อมูลให้หน่อย เกี่ยวกับสารเรืองแสง ถ้าไม่มีก็เอาไอ้ที่ใกล้เคียงหน่อยอ่ะ” แล้วเฟย์ก็เดินออกไปจากห้อง เพื่อไปยังห้องสมุดส่วนกลางขององค์กร เมื่อแสดงบัตรสมาชิกให้เจ้าหน้าที่ประจำห้องสมุดดูแล้ว เธอก็เดินเข้าไปตรงหมวดวิทยาศาสตร์และการทดลอง
“หายากซะมัดเลย....โห อยู่สูงไปไหมเนี่ย แล้วจะถึงได้ไงวะ” เฟย์บ่นพร้อมกับเกาหัวแกรกๆ เมื่อไม่มีปัญญาจะเอาหนังสือซึ่งวางเอาไว้สูงมาก “ผมเอาให้ไหมล่ะ^o^” ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเรียวยาวเอ่ยขึ้น “งั้นรบกวนหน่อยค่ะ .^_^.” เฟย์ยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้ม เมื่อผู้ชายคนนั้นหยิบหนังสือที่เธอต้องการมาให้ เธอก็กล่าวขอบคุณเขาด้วยรอยยิ้ม “คุณนี่ ยิ้มเก่งเนอะ น่ารักอีกต่างหาก” เขาชมอย่างตรงๆ แต่เฟย์ก็ไม่ได้หลงไปกับคำชมนั้น “คุณเองก็หล่อ ท่าทางขี้เล่นนะคุณอ่ะ” คำพูดของเฟย์ทำให้เขายิ้มกว้าง ก่อนจะถามว่า “คุณรู้จักแก้วไหม” เฟย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ผู้ชายคนนี้จะถามหาแก้วทำไม “แก้วที่คุณพูดถึงเขาชื่ออะไรคะ?” ชายคนนั้นทำท่านึกอยู่นาน “แก้ว จริญญา ศิริมงคลสกุล คุณรู้จักไหมครับ”
“อ๋อ รูจักค่ะ เพื่อนชั้นเอง เขาอยู่ที่ห้อง มาดิเดี๋ยวพาไป” เฟย์บอกพร้อมกับเดินนำหน้าเขาออกมาจากห้องสมุด จนมาถึงห้องที่แก้วกับฟางกำลังทำโปรเจคอยู่
“แก้ว มีคนมาหาอ่ะ” เฟย์บอกแก้วทันเมื่อเปิดประตูเข้าไป
“ใครวะ”
“ไอ้แก้ว! โหยคิดถึงจังเลยวะ” เขาตรงเข้าไปกอดคอแก้วอย่างสนิทสนม
“ไอ้เขื่อน !?”
หลังจากที่ทั้งสองคนทักทายกันเสร็จเรียบร้อยแล้วแก้วก็แนะนำให้เขื่อนรู้จักฟางกับเฟย์
“นี่ฟางกับเฟย์ เฟย์เป็นน้องของฟาง อ้อ ฟาง เฟย์ นี่เขื่อน เพื่อนแก้วเอง”
“ชื่อเฟย์หรอฮะ ชื่อน่ารักเหมือนหน้าตาเลย ผมชื่อเขื่อนนะ” เขื่อนไม่พูดเปล่าแต่เอามือมาโอบไหล่เฟย์แล้วมองเฟย์ด้วยสายตาอ้อนๆ ขี้เล่น ปนกับเจ้าชู้ “มือไวจังเลยนะ ^_^”” เฟย์บอกพร้อมกับปัดมือของเขื่อนให้พ้นจากไหล่ตัวเองเบาๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น