ตอนที่ 9 เข้าใจผิด
เมื่อทั้งสี่คนเดินขึ้นมาถึงชั้นที่ 2 วังมัจฉา อย่างสบายๆ
ไม่มีอาการเหนื่อยแต่อย่างใด เมื่อถึงที่หมายก็วางกระเป๋าลงไว้ตรงที่ใต้ต้นไม้
ชั้นที่สองนี้ไม่มีใครอยู่ซักคน นอกจากเฟย์ ฟาง แก้ว เขื่อนเท่านั้น
แก้วเตรียมก่อไฟ เพื่อกินอาหารกลางวัน โดยเฟย์กับเขื่อนก็ลงไปเล่นน้ำกันอีกตามเคย
มีฟางกับแก้วช่วยกันก่อไฟเท่านั้น
โดยที่ฟางกำลังเรียงกิ่งไม้เพื่อก่อไฟอยู่นั้นแก้วก็เอาเสื้อคลุมสีม่วงที่เอาติดมาด้วยมาคลุมตัวให้ฟาง
ฟางมองหน้าแก้วอย่างงงๆ
“ร้อนจะตาย”
“ดูสภาพตัวเองตอนก้มบ้างก็ได้นะ แล้วจะหาว่าไม่เตือน”
แก้วพยายามที่จะไม่มองหน้าฟาง
เพราะถ้ามองหน้าฟางตาเจ้ากรรมก็ดันไปสะดุดกับไอ้ที่ตูม ตูมออกมา
เมื่อฟางได้ฟังแก้วพูดและเห็นอาการของแก้วที่พยายามไม่มองหน้าตัวเอง ก็เข้าใจทันที
ฟางลุกขึ้นจัดการกระชับสายเสื้อคลุมเข้าหากันแล้วผูกปมเอาไว้
ก่อนจะก้มลงมาก่อไฟอีกครั้ง ต่างฝ่ายต่างเงียบ...
“แก้วจะทำอะไรกินหรอ” ^_^ ฟางเป็นคนทำลายความเงียบทิ้งไป
“ยำมาม่าใส่ปลากระป๋อง” แก้วบอกแล้วลงมือแกะห่อมาม่า
เอาลงไปใส่ในน้ำที่กำลังเดือด
“จะกินได้เร้อ” ฟางทำท่าสบประมาทแก้ว
“ก็ลองดูสิ แล้วเดี๋ยวจะติดใจ”
“แก้วมาม่าสุกแล้ว”
ฟางบอกก่อนจะยกหม้อขึ้นแล้วตักมาม่าออกมาก่อนที่จะเอาน้ำไปเทในจุดที่เขามีให้
ยำมาม่าใส่ปลากระป๋องเสร็จเรียบร้อยแล้ว
“กินได้แน่นะแก้ว” ฟางถามเพื่อความมั่นใจ
“เออน่า กินได้แน่นอน” แก้วตอบอย่างมั่นใจ
งั่ม ฟางเงียบไป 7 วินาที แล้วมองหน้าแก้ว ก่อนจะบอกว่า
“อร่อย!” และแล้ว ฟางก็กินงั่มๆๆ อย่างเอร็ดอร่อย
“เฟย์ เขื่อน มากินยำมาม่าก่อน แล้วค่อยไปเล่น” แก้วตะโกนเรียก
ทันทีที่ทั้งสองคนนั้นได้ยิน ก็รีบแปลงร่างเป็นปลาโลมา
แหวกว่ายน้ำทวนกระแสธารมายังจุดมุ่งหมายทันที
“โห ไอ้สองคนนี้นี่ พอเรื่องกินล่ะก็ว่องไวกันเหลือเกิ๊น” แก้วบ่น
เมื่อพวกเขากินข้าวกันเสร็จแล้ว เขื่อนและเฟย์เดินชมวิวรอบๆเพื่อนย่อยอาหาร
“เฟย์ เฟย์รู้หรือเปล่าว่าน้ำตกเอาราวัณมีตำนาน” เขื่อนถาม
พลางจ้องหน้าเฟย์ด้วยสายตาหวานๆ
“อยากฟังจังเลย เขื่อนเล่าให้ฟังหน่อยสิ” เฟย์กระตือรือร้นอยากจะฟัง
จึงขยับตัวมานั่งใกล้ๆเขื่อน
“ช้างเอราวัณ เป็นพาหนะของพระอินทร์ วันหนึ่ง
พระอินทร์ตรัสบอกว่าให้ไปพักผ่อนให้สบาย วันนี้จะไม่ไปไหน ช้างเอราวัณ
ก็เลยลอยล่องไปเรื่อยๆ จนมาถึงที่นี่ และได้เห็นลิงสองตัวกำลังสมสู่กันอยู่
เอราวัณเห็นดังนั้นจึงอยากจะทำบ้าง จึงเนรมิต ช้างตัวเมียขึ้น แต่ด้วยความที่ว่า
ตรงนี้คือแผ่นดินของมนุษย์ แผ่นดินไม่สามารถรับน้ำหนัก
ของช้างเอราวัณสองตัวที่มีน้ำหนักเกือบ 35 ล้านตันได้ แผ่นดินจึงถล่มลงมา
ช้างเอราวัณโกรธมาก จึงสาปแช่ง มนุษย์คนใดได้เหยียบแผ่นดินที่ถล่มลงมานี้
ขอให้ไม่ได้เจอกับรักแท้ชั่วนิรันดร์ แต่ลิงสองตัวนั้นเห็นดังนั้น
จึงแก้คำสาปไปเป็นว่า หากมนุษย์คนไหนที่โดนคำสาป
ก็จะต้องกอดเพศตรงข้ามเพื่อแก้คำสาป” เมื่อเขื่อนเล่าจบก็โอบไหล่เฟย์ไว้
เฟย์หันขวับมามองหน้าเขื่อน
“แก้คำสาปไงเฟย์” เขื่อนแก้ตัว
“คำสาปอะไรของนาย เขื่อน!”
เขื่อนและเฟย์ไปมองต้นเสียง เมื่อเห็นเจ้าของเสียง
เขื่อนรีบปล่อยมือจากไหล่เฟย์ทันที
ซวยแล้วไงตู อยากจะโดดน้ำหนีจริงจริ๊ง เขื่อนพูดในใจ
“ฉันอุตส่าไว้ใจนายนะเขื่อน แต่นายก็ยังมาทำแบบนี้...แต่ก็เอาเถอะ
ฉันรู้ว่านายจริงใจ แต่ขอทีเหอะ ไปหวานกันไกลๆ เห็นแล้วมันหงุดหงิด”
ฟางบอกด้วยหน้าตาไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินขึ้นไปยังตรงบันไดขึ้นไปชั้นสาม
“พี่ฟางเป็นอะไรเนี่ย” เฟย์พูดแล้วมองตามร่างของพี่สาวของเธอ
“ไอ้แก้วแน่เลย เฟย์ไปดูฟางหน่อยเถอะ เดี๋ยวเขื่อนไปหาแก้วก่อน”
แล้วเขื่อนก็วิ่งไปหาแก้ว ที่ตัวเองคิดว่าเป็นต้นเหตุทำให้ฟางอารมณ์ไม่ดี
“ไอ้เขื่อนมาช่วยหน่อยดิ๊”
แก้วเมื่อเห็นเขื่อนวิ่งมาแต่ไกลก็ร้องขอความช่วยเหลือทันที
“อะไรวะเนี่ยแก้ว”
เขื่อนถามแบบกระซิบ เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกอดแก้วทั้งที่อยู่ในน้ำ
แถมไม่ยอมปล่อยง่ายๆ
“ก็คนนี้อ่ะดิ อยู่ๆมาบอกว่าเป็นแฟนเรา มาช่วยกันดึงยัยนี่ออกหน่อย”
“คุณครับ ปล่อยเพื่อนผมเหอะ” เขื่อนพยายามขอร้องให้เธอปล่อยเอง
“ปล่อยได้ไงล่ะ คนนี้แฟนฉัน” เธอคนนั้นบอก
“แต่ฉันไม่ใช่แฟนคุณ” แก้วบอกเสียงเข้ม
“ทำไมคุณพูดแบบนี้อ่ะ คุณรู้จักแล้วหรือไง
ว่าคนที่คุณกอดด้วยเขาชื่ออะไร”
“ไม่รู้หรอก แต่เห็นว่าหล่อ แถมน่ารักอีกต่างหาก
ก็เลยอยากได้แฟนแบบนี้”
“หน้าด้าน!! ไม่มีมารยาทเอาซะเลย” แก้วสะบัดตัวสุดแรง
รีบขึ้นมาจากน้ำทันที แล้ววิ่งไปยังทิศทางที่ฟางวิ่งมา
แล้วแก้วก็เห็นเฟย์กำลังปลอบฟางอยู่ แก้ววิ่งเข้าไปหาฟางทันที
“ฟาง..” แก้วเรียกฟาง ฟางหันกลับมาน้ำตานองหน้า
“ฟาง..ผู้หญิงคนนั้นเค้า..”
เพี๊ยะ ฟางตบหน้าแก้ว แล้ววิ่งขึ้นไปยังชั้นสามทันที
มือก็ปาดน้ำตาที่เริ่มอ่อล้นมาไม่ขาดสาย แก้วก็วิ่งตามขึ้นมาทันที โดยมีเขื่อนและเฟย์วิ่งตามาติดๆ
เมื่อมาถึงน้ำตกชั้นที่สามที่มีชื่อว่า ผาน้ำตก
ฟางถอดเสื้อคลุมออกแล้วลงน้ำว่ายน้ำหนีแก้วทันที ส่วนแก้วก็กระโจนลงน้ำว่ายน้ำตาม
เฟย์ทำท่าจะว่ายน้ำตามไปอีกคน แต่เขื่อนรั้งไว้
“ให้เขาเคลียกันเอง เรานั่งรอกันตรงนี้เถอะ” เขื่อนบอกแล้วฉุดมือฟางให้นั่งลงตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น